. هی ! تویی که اونجایی
. ببخشید که اینقدر یه دفعه گفتم بیای
. فکر نمی کردم پدر منما جلومون رو بگیره
. دقیقا بخاطر همینه که داریم می ریم اونجا
. می تونیم وقتی بابائه نیست ، مادرِ منما رو بپزیم
. مطمئنم مامانش طرفِ ما رو می گیره
. درست می گی
. حتی دفتر خاطرات منما رو هم بهمون داد . مطمئنم هر کاری بخاطر منما می کنه
. منما
... اگه می فهمید که بازم بدونِ اینکه بهش بگم دارم می رم خونشون
. مطمئنم از دستم عصبانی می شد
توی همه ی ورق های دفتر
ما هنوز اسم گلی که اون صبح دیدیم رو نمی دونیم
همه ی احساساتمون رو نوشتیم
اما الان دیگه ایده ای برای نوشتن ندارم
دیگه نمی دونم چطوری این صفحه رو تموم کنم
یه علامت توی دفتر خاطراتم می ذارم
من و تو می ریم با اون دوچرخه ای که توی آشغالدونی پیدا کردیم ، سواری کنیم
بیا بریم به مقرِ مخفیمون
همونجا که آجرهای خاطراتمون رو روی هم گذاشتیم
برو از تپه بالا ، همونجایی که می تونیم افق رو ببینیم
همونجا که می تونیم آسمونِ تا آخر آبی رو ببینیم
شرابِ سیب تو دستِ راستمه
و اون یکی دستم کمکم می کنه پیدات کنم
قبلا میومدی دنبالم می گشتی وقتی
یه عالمه چیز ازم می خواستی
هنوزم کنارم وایسادید
اما چرا دارم دعا می کنم که ایکاش دوباره بتونم ببینمتون ؟
حتما دیوونه شدم
Sabzchidori & Sfmking http://forums.animworld.net
. خوش اومدید
. وای ، این دفعه آتسومو و چیریکو هم اومدن . خیلی خوشحالم که می بینمتون
. بیا داخل
. ببخشید مزاحمتون شدیم
. درباره ی این حس خوبی دارم
. ببخشید
آره
. ببخشید
پس موضوع اون فشفشه ی راکتیه ؟
... اوه ، آره . خب درباره ی اون
. وقتی شوهرم اولین بار دربارش حرف زد ، تعجب کردم
. اما فک می کنم خیلی خوبه
. شما دوستا دوباره کنار هم جمع شدید
. و به فکر چیزای بامزه ای افتادید
. بازم مثل اون موقع شده که کوچیک بودید
. آره ، وقتی کوچیک بودیم با منما نقشه کشیده بودیم که فشفشه درست کنیم
... اوه واقعا . میکو هم بود
... امم
. اگه می تونستیم راکت رو هوا کنیم ، فک می کنم منمـ ... یعنی ، میکو حتما خوشحال می شه
... برای همین می خواستم از شوهرتون بخواید
. شما واقعا خیلی با هم کنار صمیمی هستید
. من که قبول ندارم
. میکو حتما حسودی می کرده
. دوستاش اونو ول کردن
. درسته که دارید درباره ی چیزایی حرف می زنید که منما خوشش میومد ، اما در اصل فقط دارید خودتون خوش می گذرونید
. منما فقط حرفه
... مامان
... نه ، ما واقعا
. میکو دیگه اینجا نیست
... ولی شما هنوزم مثل هم با همدیگه اید
... راستش
چرا ؟
این شما نبودید که اون روز داشتید با میکو بازی می کردید ؟
. تسورومی
دفتر خاطراتش رو خوندید ، مگه نه ؟
. زمان وایساده
. اون تنها کسیه که از اون زمان تغییر نکرده
اما چرا همه ی شما بزرگ شدید ؟
. چرا میکو تنها کسیه که ... میکو
... فقط اون
. من اومدم
چیکار داری می کنی ؟
. باید هوای همدیگه رو داشته باشیم
. آره
دستت درد می کنه ، تسورومی ؟
. چیزِ جدی ای نیست
. مادر منما واقعا ترسناک بود ها
. آره . شاید اینهمه مدت از دستمون ناراحت بوده
. احتمالا این اولین باری باشه که یه نفر اینقدر ازم متنفر بوده
. آخه اون یه مادره
. آره . مادره
. بیاید تمومش کنیم
. بیاید دیگه این مسخره بازی درباره ی آرزوی منما رو تموم کنیم
... یه لحظه وایسا . اگه این کارو بکنیم معلوم نیست چه بلایی سر منمـ
. دیگه چشماتو باز کن
. همه تا الان با توی بیچاره پا به پا اومدن
. یوکیاتسو
. من خودم شورِشو در آوردم ، برای همین نمی تونم راحت تو این زمینه در مورد بقیه مردم قضاوت کنم
. اما بر خلاف تو ، من درد و رنج خودم رو به بقیه تحمیل نمی کنم
... درد و رنج خودم
فک نمی کنی در اصل همینه ؟
... تو مجنونِ گذشته ای ، و حتی مامان بابای منما هم اینجورین
. همه توی این دردن
داشت درباره ی خودش حرف می زد ، مگه نه ؟
. اونی که داره رنج می کشه یوکیاتسوئه
. من باورت دارم جینتان . باور دارم که منما اینجاس
. جینتان
. عیبی نداره
. خودم تنهایی آرزوش رو برآورده می کنم
. جینتان
... اما تو گفتی هممون با هم باید
... می دونی
. من فکر می کردم همه عوض شدن
ها ؟
. اما وقتی با بچه ها حرف زدم ، تعجب کردم که بچه ها چقدر کم عوض شدن
. اما هر چقدر هم که تغییرمون کم بوده ، دیگه با هم نیستیم
. از اول هم نبودیم
. چون منما اینجا نیست
. جینتان
. چون دیگه ما نمی تونیم کنارِ هم باشیم ، اگه خودم آرزو رو برآورده کنم ، فرقی نمی کنه
... وایسا جینتان ! منم مثل همیشه کمکت می کنم ، پس می تونیم
! خوش اومدی
. خطرناک بود ها
. داشتم کفش هام رو در می آوردم
. حتی اگه تنها باشم می تونم آرزو رو بر آورده کنم
. حتی اگه تنها باشم
چی ؟ درخواستِ ساعت کاریِ بیشتر دادی ؟
. آره . محل های ساخت و ساز پولِ خوبی می دن
. انگار رنگت پریده
. بخاطرِ اینه که نخوابیدم
... هی
. تا قبل از این ، همه ی زندگیم شده بود خواب و خوردن
. یه عالمه خوابِ اضافی کردم
چطور ؟
چطور می تونه اینقدر برای اینکار انرژی بذاره ؟
یعنی اینقدر منما براش مهمه ؟
هی ... چـ ... جینتان ؟
. بیا آب بخور
. ممنون
. و این مولتی ویتامین رو هم بخور
. زود بخور
. حالا حالم بهتره
. خوبه
. جینتان
ها ؟
. بیا دیگه تمومش کنیم
. تو هم حتما خیلی داری رنج می کشی
. بیا تمومش کنیم
منظورت چیه " اینو تموم کنیم " ؟
ها ؟
. من هنوزم باید برم سر کار
. نرو
ها ؟
. نرو
. منم اون موقع نمی خواستم تو بری
اون موقع ؟
. می خوام یه چیز وحشتناکی رو در مورد خودم بهت بگم
ها ؟
. اون موقع ، راستش خیالم یه ذره راحت شد
. تو گفتی منما رو دوست نداری
. خیلی آدم سنگدلیم ، اما یه جورایی یه ذره خوشحال شدم
... اما
... وقتی اونجوری زدی بیرون
. مثل این می موند که بگی دوسش داری
. اون لحظه از همون موقع داره عذابم می ده
. نمی تونستم خودمو بخاطر اینکه اون موقع خوشحال بودم ببخشم
. یا برای اینکه به منما صدمه زدم ، یا بخاطرِ آخر ماجرا
. و ... نتونستم خودمو بخاطر اینکه تو رو دوست دارم ببخشم
... اما آخرش انگار من ... واقعا
هنوزم می خوای بری ؟
! رفتارت عجیب شده
مگه نگفتی منما توی خونتونه ، که یعنی اگه آرزوش رو برآورده کنی ، اون می ره ، مگه نه ؟
تو مشکلی نداری که اون محو بشه و بره ، با اینکه دوسش داری ؟
! خوش اومدید
... جینتان تو واقعا
! اسگلی
. واقعا که چه اسگلی هستم
. من اومدم
یعنی منتظرم بود ؟
! ناخونات سیاهِ سیاه شدن
! با خلال دندون تمیزشون می کنم
. لازم نیست بابا
! تمیزشون می کنم
... می دونم . می دونم وقتی آرزوش رو برآورده کنم ، منما
. آخ
. ببخشید اما یه ذره دیگه تحمل کن
... اما اگه این چیزیه که منما می خواد
... اگه واقعا اینو می خواد ، من
جینتان ؟
چی شده ؟ یعنی اینقدر درد داشت ؟
. نه من ... من یادِ کارتون سگِ فلندرها افتادم
ها ؟
. داشتم به پاتراشه فکر می کردم
پاتراشه ؟
... چند وقت پیش دوباره داشتن سگ فلندها رو نشون می دادن
. چی دارم می گم ؟ این دیگه چه دروغ مسخره ایه
... اما
. جینتان
! جینتان ! مطمئنم پاتراشه خوشحال بود
. آره
. چون نلو واقعا واقعا مهربون بود
اونا دوست بودن . همین خوبه مگه نه ؟
. آره . آره
. منما
قسمت هشتم
. مادرِ منما ازمون متنفره چون منما رو از دست داده
. آنارو بازم خودشو مقصر می دونه
. و همینطور یوکیاتسو
. و احتمالا تسوروکو
. و حتی پوپو
. هیچ کس نمی تونه از این وجدان درد بیرون بیاد
. من می تونم منما رو ببینم
. فقط من می تونم منما رو ببینم
... این خیلی
. این خیلی نامردیه
. صبح بخیر
اینقدر دیر شده ؟
... باید برم سر کار
... یعنی ، مدرسه
اوه ، داری می ری مدرسه ؟
... امروز روز
. آره . می رم
. وایسا منم میام
. من پایین پله ها منتظرم
، اگه فقط من می تونم منما رو ببینم
. پس وظیفه دارم آرزوش رو برآورده کنم
. اینجا پوسیدس
. اینم از این
. صبح بخیر
. بزن بریم
. بابا
. هیچی درباره ی مدرسه نرفتنم بهم نگفت
. با خودم می گفتم شاید دیگه از دستم خسته شده
... اما
... اما یه پدر
. هی
. ببخشید
برای چی ؟
. اوه ، اگه موضوع کاره ، نگران نباش
تو می دونی ؟
اوه ، نه بابا ، پس چیه ؟
اوه ، درباره ی رفتن پیش هونماها ؟ یعنی کدوم ؟ هیچ کدوم ؟
. تو همه چیزو می دونی
. من هیچی نمی دونم
. آخه من اصلا نمی دونستم برای چی داری معذرت خواهی می کنی
خوب پس موضوع چیه ؟
. هیچی
. اون بخور رو بیار اینجا
. باشه
. نمی شه مادر پدرو دست کم گرفت
. باورم نمی شه جینتان بدونِ اینکه صبح بخیر بگه زده بیرون
! اون مالِ پوپوئه
! عصر بخیر
. رفتار مادر منما هر طور که بوده ، نمی تونیم بذاریم جینتان همه ی کارا رو تنهایی انجام بده
. منو باش که فک می کردم اَبَر محافظان صلح دوباره جمع شدن
. هی پوپو
دعوا کردید ؟ سرِ چی ؟
. پس من به منما ایمان دارم
... حتی اگه جینتان تنها کسی باشه که می تونه ببیندش ، و حتی اگه هیچ کس دیگه باورش نداره ، من
چی شده ؟
چی ؟ گوشیت رو سایلنت کردی ؟
. آره
هی ، یادومی سرِ کاره ، درسته ؟
نمی دونم . فک می کنی سر کاره ؟
. شماره ی خونشون افتاده
یادومی الکی بهت زنگ زده تا اذیتت کنه ؟
. یه صدای خراشیدن یا خاک و اینا بود
... شاید احمقانه باشه ، اما اگه یادومی نبوده
ها ؟
یوکیاتسو ؟
. ایکاش آنجو بدونِ اینکه بهمون بگه ، مرخصی نمی گرفت
. آره
چیزی بهتون نگفته ؟
. نه ، متاسفم
. واقعا ؟ دینگ
. نقشه هایی برای جشنِ بدن سازی با بچه های باشگاه داشتم
. نمی دونم باید با آنارو چه رفتاری داشته باشم
. وقتی دفعه ی بعدی دیدمش
... امم
! خوش اومدید
. درباره ی اتفاقی که افتاد متاسفم
... نه ، من باید معذرت بخوام که سر زده اومدم خونتون
. مامان بابای من عادی نیستن
. مادرم معمولا از خونه نمی ره بیرون
. فک کنم دلش نمی خواد بقیه ی آدما رو ببینه
. فک کنم بخاطر این سختشه که خواهرم مرده
. اما یه جورایی ترسناکه
. یا چطور بگم ... خجالت می کشم بگم همچین کسی مادرمه
. من که نمی فهمم پدرا و مادرا چطور فکر می کنن
ها ؟
. اما فک می کنم اونا بیشتر از همه سختی می کشن
... چون مادر پدرا ، می دونی که
. در هر حال ، تو نباید این حرفا رو بهم بزنی
. اونا هنوزم یه بچه ی دیگه دارن
. من اون موقع خیلی کوچیک بودم ، برای همین خواهرمو یادم نمیاد
. اما یه چیزایی هست که یادم میاد
! من درام می رم
! منم
ها ؟
! منم میام
. تو نمی تونی بیای
! من رفتم
! اما آخه من توی اَبَر محافظان صلحم
. من باید از صلحِ دنیا مراقبت کنم ! پس تو اینجا بمون و از خونه مراقبت کن
فهمیدی ؟
! آره
. بهم گفت از خونه مراقبت کنم
. اما کی آخه از همچین اسگلِ ناخن خشک چیزی می خواد
. هی گوش کن
. آ - آنجو
. اوه ، جینتا هم اومد
. یادومی
... چرا همه
شما امروز چیکار می کردید ؟
. چی ؟ من سر کار بودم
تو بودی بهمون زنگ زدی ؟
زنگ زدم ؟
. حدودای ساعت 5 یه نفر بهم زنگ زد قطع کرد
زنگ زد قطع کرد ؟
چیه ؟ نکنه بازم می خوای بگی کارِ منما بوده ؟
منما ؟
... مادر و پدرم اون موقع بیرون بودن ، پس منما واقعا ممکنه
. " تو چرا اینجوری هستی ؟ همش می گی " منما ، منما
خب ؟
! هی ... تو
. یوکیاتسو
چرا منما رو بهم نشون نمی دی . منما اینجاس ، مگه نه ؟
! اگه هست نشونم بده
. تمومش کن یوکیاتسو
حالت خوبه ؟
. آروم باش
. راس می گه . آروم باش
. منما
... دوباره نه
. این کارو نکن
. خیلی مزخرفی . هنوزم داری این نمایش که مثلا تو داری روح منما رو می بینی ادامه می دی
. موضوع این نیست
. بچه ها ، ببخشید
برای چی ؟
! یادومی
منما اینجاس جینتان ؟
! تو هم تمومش کن پوپو
! آروم باش یوکیاتسو
. جینتان ، استراحت
... منمـ
. التماست می کنم . خواهش می کن
. لطفا ، تمومش کن
. کارایی که در حرق منمتا کردیم تا آخر عمرمون از زندگیمون پاک نمی شه
. معذرت خواهیِ منما از ما یه دروغه
. امکان نداره منما ما رو ببخشه
. یوکیاتسو
دفتر خاطرات ؟
. چرا ؟ باد که نمیاد
. تمومش کنید بچه هها
... واقعا ، چرا اون
چی شده پوپو ؟
. امروز با همه ی بچه ها که جالا بزرگ شدن توی مخفیگاه بازی کردم
. شما نباید دعوا کنید
. اَبَر محافظان صلح همیشه باید با هم باشن
. بده ببینم
. این دست خط منماس
دست خط منماس ؟
. آره
... منما ... تو چرا
. هی چینتان
این واقعا منماس ؟
. آره
. با هم توی مخفیگاهمون
. هیچ وقت امیدها و آرزوهایی که آخرِ اون تابستون داشتیم رو یادم نمی ره
. مطمئنم یه آگوستِ دیگه ، حتی اگه شده ده سال بعد ، همدیگه رو می بینیم
. می تونستم تا آخر همه ی اون تشکرهای صادقانه رو حس کنم
و من می دونم که هیچی بیشتر از این دردناک نیست که
. اشکاتو نگه داری و با لبخند خدافظی کنی
. اما اینا بهترین خاطرات من هستن